Invazivne vrste šire se i do 100 puta brže od autohtonih

Nedavna studija otkrila je da se autohtone vrste bore da sustignu širenje dometa u odnosu na invazivne vrste.
Invazivne vrste šire se i do 100 puta brže od autohtonih

Istraživači su utvrdili da biljne vrste moraju biti sposobne da se “pomere” najmanje 3,25 kilometara godišnje da bi se izborile sa klimatskim promenama, međutim one napreduju prosečnom brzinom od oko samo 1,74 kilometra godišnje. Sposobnost prilagođavanja i preživljavanja je ključna u ovom scenariju.

Studija je istakla da se invazivne vrste šire 100 puta brže od autohtone flore i faune. Čak i one vrste koje se smatraju manje pokretnim ili statičnim kreću se najmanje tri puta brže od svojih domaćih komšija. Autohtone vrste već neko vreme zaostaju u brzini kretanja, ali ipak postoje neke koje uspevaju da se održe, i to najviše zahvaljujući ljudskim aktivnostima koje ih prenose kroz regione. Studija otkriva da invazivne vrste obično putuju brzinom od oko 35 kilometara godišnje u odsustvu ljudskog uticaja. Međutim, sa ljudskim učešćem koje olakšava njihovu disperziju, ova brzina može skočiti i do oko 1.883 kilometra godišnje – otprilike hiljadu puta brže od migracije autohtonih vrsta.

Da bi procenili ljudski uticaj akcija na proširenje opsega različitih vrsta, naučnici su ispitali statističke podatke o 249 autohtonih vrsta, 242 egzotične vrste i 192 vrste uvedene usled ljudskog uticaja. Na primer, prenos invazivnih vrsta može se desiti putem teretnih kontejnera ili plovila, kao i preko domaćih životinja koje ljudi poseduju, što pomaže njihov rast. Aktivnosti kao što je planinarenje takođe mogu nenamerno pomoći u širenju invazivnog semena biljaka.

Odsustvo strogih propisa koji regulišu invazivne vrste je veliki izazov. Kreiranje politike za suzbijanje širenja invazivnih vrsta ljudskim delovanjem može biti dugotrajan proces. Sa druge strane, autohtonim vrstama je neophodna ljudska pomoć kako bi se prilagodile klimatskim promenama i ispratile širenje invazivnih vrsta. Ova pomoć ogleda se u potpomognutoj migraciji ili upravljanom preseljenju, a predstavlja pomoć autohtonim vrstama u promeni njihovih staništa kao odgovor na klimatske promene.

U širenju invazivnih vrsta veliku ulogu igraju i veliki rasadnici. Iako im to nije namera, potpomažu razmnožavanje invazivnih biljnih vrsta, te je savet da se biraju autohtone sorte kad god je to moguće – u našim baštama, dvorištima, na balkonima. Savetuje se i da nautičari redovno ispiraju temeljno svoje čamce kako bi smanjili prenošenje vodenih invazivnih vrsta sa jednog na druga staništa. Savet vlasnicima kućnih ljubimaca, posebno onima sa zmijama, ribama ili gušterima, je da ih nipošto ne puštaju u divljinu i da ih spreče da pobegnu.

Foto: Anete Lusina, Pexels

PODELITE
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Share

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin