Smanjenje konzumacije mesa i mlečnih proizvoda može biti vaš način da smanjite uticaj na planetu

U proteklih pedesetak godina broj životinja koje se uzgajaju za hranu se više nego utrostručio kako bi se zadovoljila sve veća potražnja za jeftinim i dostupnim mesom, mlečnim proizvodima i jajima. Pokazuje se da uzgajanje ove velike količine životinja na ovaj način ima negativne efekte na planetu, a u velikom broju slučajeva problematično je i sa stanovišta uslova u kojima se uzgajaju te životinje.

Istraživanja pokazuju da bi bez proizvodnje mesa i mlečnih proizvoda, globalna upotreba poljoprivrednog zemljišta mogla biti smanjena za više od 75%, što je površina ekvivalentna Sjedinjenim Državama, Kini, Evropskoj uniji i Australiji zajedno, a da se pri tome i dalje proizvede dovoljno hrane biljnog porekla da se nahrani ceo svet. Treba imati na umu da je gubitak prirodnih područja zbog poljoprivrede vodeći uzrok trenutnog masovnog izumiranja životinjskih vrsta.

U prosečnoj ljudskoj ishrani meso i mlečni proizvodi obezbeđuju 18% kalorija i 37% proteina, a sa druge strane koriste ogromnu većinu (83%) poljoprivrednog zemljišta i imaju udeo od 60% emisija gasova staklene bašte od ukupnih emisija od poljoprivrede.

Studija, objavljena u časopisu Science, proizvela je ogroman broj značajnih podataka, s obzirom da je u okviru studije obuhvaćeno skoro 40.000 farmi u 119 zemalja, 40 prehrambenih proizvoda koji imaju 90% ušešće u onome što konzumiramo svakog dana. U okviru studije vršila se procena svih uticaja ove hrane tokom njenog životnog ciklusa, od farme do viljuške. U neke od uticaja koji su praćeni spadaju način korišćenja zemljišta, emisije gasova staklene bašte, korišćenje slatke vode i zagađenje vode i vazduha.

Rezultati studije pokazuju ogromnu varijabilnost između različitih načina proizvodnje hrane. Na primer, uzgajanje goveda na zemljištu dobijenom deforestacijom dovodi do 12 puta više gasova sa efektom staklene bašte i upotrebe 50 puta veće površine nego u slučaju kada se gaji stoka koja pase na prirodno bogatim pašnjacima. Poređenje gajenja stoke sa uzgajanjem biljnih kultura od kojih mogu da se dobijaju biljni protein, kao što je grašak, otkriva da je, čak i u najboljem slučaju, emisija gasova staklene bašte 6 puta, a upotreba zemljišta i do 36 puta veća kod proizvodnje mesa.

Velika varijabilnost uticaja na životnu sredinu od različitih vrsta farmi predstavlja priliku za smanjenje štetnih efekata bez potrebe da globalna populacija postane veganska. Ako bi se samo farme za proizvodnju mesa i mlečnih proizvoda sa najvećim uticajima zamenile sa farmama koje proizvode biljne proizvode to bi i dalje predstavljalo smanjenje oko dve trećine od negativnih uticaja proizvodnje mesa i mleka.

Jedno iznenađenje u okviru studije bio je relativno veliki uticaj uzgoja slatkovodne ribe, a za šta se prethodno smatralo je relativno ekološki prihvatljiva opcija. Međutim, ribe odlažu izmet i nepotrošenu hranu na dno jezera, gde kiseonika ima u malim količinama, što ovo okružeje čini savršenim za proizvodnju metana, gasa koji ima snažan efekat staklene baste.

Celu studiju možete pogledati na linku.

Pogledajte video:

PODELITE
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Share

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin